مولوی خداداد صالح علوم دینی را فراگرفت و بخش بزرگی از زندگی خود را به تدریس، خطابت و آموزش شاگردان اختصاص داد. جزئیات محل و دوره‌های نخست آموزش او به گونه روشن در منابع در دسترس ثبت نشده است.

او با عنوان شیخ‌الحدیث شناخته می‌شد و در مدرسه‌های دینی هرات تدریس می‌کرد. رادیو آزادی گزارش داده است که او در دو سال پایانی زندگی، سمت رسمی نداشت و بیشتر وقت خود را صرف آموزش شاگردانش می‌کرد.

بر بنیاد گزارش‌های زندگی‌نامه‌ای، خداداد صالح در سال‌های جنگ با شوروی و حکومت دکتر نجیب‌الله با نیروهای مجاهدین نیز ارتباط داشت. پس از ورود مجاهدین به هرات در سال ۱۳۷۱، به ریاست محکمه هرات و ریاست شورای علما رسید.

او در دوره‌های متفاوت سیاسی، از حکومت مجاهدین و دوره نخست طالبان تا سال‌های جمهوری، جایگاه خود را در شورای علمای هرات حفظ کرد. همین تداوم حضور، او را به یکی از سیاسی‌ترین و بانفوذترین روحانیان هرات تبدیل کرد.

مولوی خداداد صالح سال‌ها در مسجد جامع بزرگ هرات خطابه می‌خواند و به عنوان خطیب یا نایب خطیب این مسجد شناخته می‌شد. خطبه‌های او درباره مسائل دینی، صلح، جنگ، وحدت مذهبی و رویدادهای اجتماعی بازتاب گسترده داشت.

در عقرب ۱۳۹۵، هنگام نماز جمعه در مسجد جامع بزرگ هرات هدف سوءقصد قرار گرفت، اما جان سالم به در برد. این رویداد با اعتراض شماری از عالمان دینی هرات روبه‌رو شد.

از مهم‌ترین میراث‌های آموزشی مولوی خداداد صالح، بنیان‌گذاری دارالعلوم عالی غیاثیه و موسسه تحصیلات عالی اسلامی الغیاث در هرات است. این مجموعه در ناحیه یازدهم شهر هرات فعالیت دارد و علوم دینی و دانشگاهی در آن تدریس می‌شود.

گزارش‌های محلی نوشته‌اند که هزاران دانش‌آموز، طلبه و دانشجو، به شمول زنان، در بخش‌های مختلف این مجموعه آموزش دیده‌اند. او همچنین رسانه الغیاث را برای نشر برنامه‌های دینی، فرهنگی و اجتماعی راه‌اندازی کرد.

مولوی خداداد صالح در نشست‌های متعددی با عالمان شیعه و سنی شرکت کرد. رسانه‌های محلی از او به عنوان یکی از چهره‌های فعال در تقریب مذاهب اسلامی و گفت‌وگوی میان عالمان دینی یاد کرده‌اند.

در سال ۱۳۹۸، نماز جمعه‌ای با حضور نمازگزاران شیعه و سنی در هرات برگزار شد و او در خطبه خود بر تقوا و اتحاد تاکید کرد. ارتباط او با عالمان شیعه و حضور در برنامه‌های مشترک مذهبی، بخش مهمی از کارنامه اجتماعی او بود.

مولوی خداداد صالح در سال‌های پایانی جمهوری بارها خواستار توقف جنگ و آغاز گفت‌وگوهای صلح شد. او در سال ۱۳۹۹ حمله به غیرنظامیان، شفاخانه‌ها، مسجدها و مراسم عمومی را خلاف اسلام خواند.

او در یک نشست شورای علمای حوزه غرب گفت که کشتن غیرنظامیان توجیه دینی ندارد و از طالبان و حکومت خواست آتش‌بس کنند. صالح تلاش برای صلح را یک مسئولیت دینی می‌دانست و جنگ را راه حل افغانستان نمی‌خواند.

مولوی خداداد صالح شامگاه سه‌شنبه ۳۰ عقرب ۱۴۰۲، پس از چند ماه بیماری، در پاکستان درگذشت. او برای درمان به آن کشور رفته بود. هنگام درگذشت حدود ۸۰ سال داشت.

درگذشت او با واکنش شخصیت‌های دینی، فرهنگی و سیاسی روبه‌رو شد. شماری او را عالمی میانه‌رو و وحدت‌گرا خواندند. ارزیابی‌ها از نقش سیاسی او یکسان نبود، اما نفوذ چند دهه‌ای او در زندگی دینی و اجتماعی هرات در بیشتر گزارش‌ها مورد تاکید قرار گرفت.